een nieuwe blog

De keuken is nog niet klaar.  Door het koude weer was het iets te koud om in de schuur te verven.  Daarom heb ik even weinig te melden.

Toch wil ik jullie even attent maken op een nieuwe blog. Ik vind hem n.l. zo leuk, dat ik er even aandacht aan wil besteden.  Het is helemaal mijn smaak. Een blog van iemand die ook dol is op kalkverf en stoere materialen.  Monica, welkom in blogland.

Neem eens een kijkje op haar blog het moonhuis.  

Een fijne week allemaal, liefs Martine

uitslag give away

In mijn vorige post had ik het er over dat het geen witte kerst zou worden. Dat is ook niet gebeurd. Maar vandaag konden we hier niet om die witte wereld heen. Er ligt hier een flink pak sneeuw.

De sneeuw vind ik erg leuk om te zien. Ik vind het alleen iets minder als je de weg op moet. En na een paar keer vandaag thuis te komen met een zeiknatte hond die vol sneeuw zit, vind ik ook iets minder. Maar ja, wij wilden graag een harige hond, net als een beer. Dus dit nadeel nemen we maar voor lief :)

Zoals beloofd maak ik vandaag de uitslag van de give away bekend. Ik heb heel wat reacties gekregen.  Ook via de mail. Ik wist eerlijk gezegd niet dat er zoveel stille volgers waren. Iedereen die zich opgegeven heeft voor de give away heb ik opgeschreven op een papiertje, dichtgevouwen en in een pot gestopt. De trekking hebben we gewoon op de ouderwetse manier gedaan. Dochter Maxime heeft de trekking gedaan onder toezicht van onze ter plekke tot notaris benoemde Robine.

De winnaar van de give away is Monique Willems. Van harte Monique. Er is een mailtje naar je onderweg met wat vraagjes, zodat ik een pakket voor je samen kan stellen. Goed dat je meegedaan hebt. Je schreef in je mailtje nog, you never know :)

Afgelopen tijd waren en zijn we bezig om de keuken in een iets ander jasje te steken.  Het is allemaal nog niet klaar. In mijn volgende post zal ik er wat meer over laten zien.
Hier alvast een heel klein voorproefje.

Tot de volgende keer,
liefs,
Martine


Reineke, zou je me kunnen mailen? Je bent een stille volger van me.  Ik probeer je terug te mailen, maar ik heb je email adres niet. 

kerstgroet en nog wat meer

Terwijl ik hier op mijn laptop dit stukje zit te schrijven hoef ik echt niet naar Piet Paulusma of Helga van Leur te kijken of die een witte kerst voorspellen. Want nu ik zo naar buiten kijk, kan ik zelf ook wel voorspellen dat het dit jaar geen witte kerst gaat worden :)  

Ik had jullie beloofd dat ik dit weekend nog met iets leuks zou komen. En eigenlijk zijn het 2 leuke dingen.

Het eerste is het volgende:  ik ben een paar weken geleden benaderd door Huisjekijken of ik voortaan elke maand een column wil gaan schrijven voor het magazine van Huisjekijken. Natuurlijk vind ik dat erg leuk om te gaan doen en sinds gisteren staat mijn eerste column in het magazine van Huisjekijken  Ik sta bij de woonstijl Landelijk Strak.  Als je klikt op de volgende link kun je het vinden.

Landelijk Strak bij Martine

Neem er eens een kijkje. Op huisje kijken zijn er heel veel leuke columns te vinden, zowel op het gebied van interieurs, maar ook bijv. recepten, mode enz.  

Het volgende leuke is iets voor jullie.  Er is niet veel wat ik leuker vind dan in een geurig interieur met een nieuw woonblad, goede wijn, lekker chocolade en lekkere hapjes binnen handbereik op de bank te hangen.  Mij hoor je dan voorlopig niet. Ik wil een verrassingspakket weg geven.  Eerst dacht ik, ik geef  het weg in de smaken die ik lekker en leuk vind.  Maar omdat smaken zo verschillend zijn geef ik een pakket weg die ik helemaal afstem op de smaak van de winnares.
Ik zat zelf te denken aan een leuk woonblad naar keuze, een pakket scentchips met brander en wat dingen die je graag eet en drinkt.
Iedereen mag mee doen.  Je mag een reactie achterlaten of me mailen als je mee wilt doen.  Op 15 januari maak ik de winnares bekend.

Tot slot wil ik iedereen hele gezellige kerstdagen toewensen en een goed en gezond 2013.

Liefs, Martine

Kerstsfeer

Voordat je het weet ben je weer een paar weken verder en is het al weer bijna kerst.  Ik kreeg deze week een paar mailtjes waar ik bleef met mijn kerstblog, dus ben ik snel foto's gaan maken.  Maar ja, de ene keer is het te donker om foto's te maken, de andere keer is het hier in huis niet echt geschikt om blogwaardige foto's te maken ( lees: er ligt te veel rommel van de kids) en zo ben je dan weer een paar dagen verder.

Hier in huis hebben we geen overdadige kerstdecoratie.  Heel wat jaren terug vond ik het leuk om echt elk hoekje met kerststukjes te hebben, alles was in kerstsfeer.  Niet dat kermisachtige hoor, want daar ben ik geen voorstander van.  Volgens mij zou ik bloednerveus worden van al die knipperende lichtjes, maar ja, ieder zijn ding he?

Hier zie je een overzicht van de kamer.  Voor de zwarte stoelen ligt onze zwarte hond.  Sorry, maar hij had even geen zin om te verplaatsen. 

Het lijkt tegenwoordig wel of er elk jaar minder kerstdecoratie in huis komt.  Ik hou het heel subtiel.  De kerstboom is dit jaar in een heel handig formaat.  Hij past op het werktafeltje bij de openslaande deuren.  Normaal moest ik ieder jaar weer iets tijdelijk boven zetten om de boom een plek te geven, maar op deze manier vind ik het ideaal.  Hij is niet groot, maar ook weer niet zo klein dat hij niet opvalt.  In de boom zitten zowel oude, als nieuwe kerstballen.  Er zijn er een paar bij die nog van mijn oma waren, dus dat vind ik heel bijzonder.  Mijn oma leeft nog steeds, maar die heeft al jaren geen kerstboom meer.  Voor jonge mensen is het al een crime om een kerstboom op te tuigen, dus dan weet je het wel als je hoogbejaard bent.  Mijn oma houdt het tegenwoordig bij een kerststuk met kerstlichtjes en dat geeft toch ook al een gezellige kerstsfeer?

Hier in huis heb ik de trog gevuld met wat kerstballen en amaryllis. Tijdens de on route van Seizoen en Stijl heb ik een stel waxinelichthouders gekocht van koehoorns en die heb ik er ook in gedaan.  Als het brandt ziet het er heel sfeervol uit.

Verder heb ik de glazen stolp weer even tevoorschijn gehaald.  Normaal weet ik niet echt wat ik er mee moet en belandt hij in de servieskast.  Maar ik zag bij de Blokker leuke nostalgische beeldjes in vergrijsde kleuren.  Ik ben totaal geen type die beeldjes leuk vind, maar deze vind ik voor de kerst eigenlijk wel leuk.  Ik heb ze onder een stolp gezet en er wat nepsneeuw in gelegd.

Dit is dus een beetje de  kerstsfeer anno 2013 2012 in ons interieur.

Aankomend weekend kom ik nog even op mijn blog om iets leuks te melden.  Ik wens iedereen nog een fijne dag,

liefs, Martine

sorry voor alle spaties, ik krijg ze niet weg. 

MARTine

Deze week kwam de nieuwe Mart uit. Hij is  deze keer voor ons heel bijzonder, want er staat een reportage in van ons interieur. Op de cover staat een gedeelte van onze woonkamer. Dus dit wordt weer een erg leuk bewaarexemplaar.
Op facebook had ik al gezegd dat hij deze keer eigenlijk de MARTine moet heten :)

In september zijn ze hier geweest voor de fotoreportage en de tekst.  Wanneer hij precies uit zou komen was nog niet bekend.  Dus elke dag even kijken op de site bij Mart of hij er al was, maar telkens was het nog geen nieuwe uitgave. Maandag plaatste  vriendin Wilga van de blog Passie voor Wonen een berichtje op mijn ipad dat de nieuwe Mart er was.  Dus gauw de laptop gestart, want hoe handig een ipad ook is, ik kan het magazine er niet op kijken. Misschien ligt dat aan mij hoor, zo'n computernerd ben ik nou ook niet :)
Gauw even de reportage bekeken, maar op de laptop is dat lastig te zien, dus ik maar hopen dat hij snel door de brievenbus zou vallen. Wat is het dan frustrerend als je van iedereen mailtjes krijgt dat ze de nieuwe Mart hebben :(     Gelukkig kreeg ik hem later op de dag toch op de deurmat en kon ik hem uitgebreid lezen.  Dus dat viel nog mee hoe lang ik moest wachten.  Vooral als ik lees dat blogvriendin Judith een paar dagen moest wachten eer zij haar eigen reportage eindelijk in de nieuwe WLS kon lezen.  Hoezo wordt je geduld dan op de proef gesteld? :(

Afgelopen week was ik bij de Potstal in Valburg.  Ze hadden, zoals jullie waarschijnlijk wel weten, open dagen.  Op elke muur zit daar kalkverf en wow wat geeft dat toch een mooie landelijke sfeer.
Hier hebben we in huis ook overal kalkverf op de muren.  Vorig weekend heb ik de muur achter de bank in een donkerdere kleur kalkverf gezet, omdat de kleur iets te  flets was naar ons zin, vooral met het paneel wat ik er nu heb hangen.  Ik ben toen even snel naar Fanny van Stek Schilderwerken in Arkel gereden. Zij zijn dealer van zowel Carte Colori als Pure and Original.  Omdat ze sterdealer zijn van Pure and Original kunnen ze de verf ter plekke voor je maken, terwijl je ondertussen een bakje lekkere koffie drinkt. Ik vind het echt ideaal, want als ik iets wil verven, wil ik het nu, en niet over een paar dagen :)  Je kan dus gelijk aan de slag.

Het paneel is gewoon een  nieuw kamerscherm.  Maar omdat het te grijs was, kleurde hij niet mooi bij de bank.  Ik heb er donkere beits overheen gedept en nu geeft hij een oude uitstraling.

Iedereen alvast een fijne week,

liefs,  Martine

Herfstgeuren

Mijn favoriete jaargetijde is de herfst. Ik weet dat er nu verschillende lezers met een gefronste wenkbrauw verder zullen lezen, want dat zullen vast de zomerliefhebbers zijn :)  
De zomer vind ik ook leuk, maar de herfst heeft mijn voorkeur.  Zo ben ik gek op herfstkleuren in  het interieur.  Niet dat ons huis nu helemaal in rood en oranjetinten gehuld is, integendeel, maar een oranjebessentak vind ik toch wel erg leuk staan.  Subtiel toch een beetje kleur in huis.

de gele kleur van hop

In de herfst brand ik veel kaarsen, ik vind dat net wat gezelliger staan.  Het liefst brand ik een geurkaarsje.  

Afgelopen week whatsappte een blogvriendin dat ze Scentchips had.  Ik wist nog niet wat het was, maar ze was zo enthousiast dat ik er meer van wilde weten.  Ik heb het inmiddels ook en het is zo leuk.  Het is net als parfum.  De ene dag heb je zin in een zware geur, de andere dag een bloemengeur of iets sportiefs. Ook heb ik in de herfst/winter altijd een heel andere parfumfavoriet dan in de lente en zomer. 

 Bij de Scentchips kan je je eigen geurrecept maken.  Je koopt verschillende geurblaadjes en  die doe je in de geurbrander.  Een waxinelichtje eronder en klaar is Kees.  Nu ruikt het in huis een beetje herfstachtig, met kaneel, sandelhout, drijfhout en vanille.   Maar misschien heb ik morgen zin in de geur van vijgen met musk.  Voor nog geen tientje heb je een geurbrander met 8 verschillende geuren en een "receptenboekje".  

op de website van Scentchips staat waar het allemaal te koop is.
Ik wens jullie alvast een fijn geurend herfstweekend,
groetjes Martine

Ossenoog

Ik was al heel lang op zoek naar een ossenoog, oftewel chic gezegd een oeil de boeuf .  Het heeft niets met een os te maken, sommige mensen denken dat het een werktuig voor ossen is.  Maar het is een zinken dakraam wat vooral in Frankrijk voorkomt in oude gebouwen.


Vorig jaar heb ik, omdat ik niet kon slagen voor een ossenoog, het oude dakraam gekocht als alternatief.

Af en toe keek ik nog wel eens op internet, maar er zijn er echt weinig te vinden. Ja, er staan  genoeg ossenogen op marktplaats, maar dat zijn klokken en die zijn niet wat ik bedoelde.


Vorig weekend keek ik toevallig weer eens op marktplaats en ja hoor, daar stond iemand die ossenogen te koop had.  Hij had er wel 2, dus wie weet zou er een voor mij bij zijn.  Ik ben toen aan het mailen gegaan en bellen, want er stond een telefoonnummer bij.  Maar nee hoor, heel het weekend geen gehoor ( ik zal maar niet zeggen hoeveel keer ik gebeld heb :)) en geen mail terug.  Ik ging er eigenlijk al vanuit dat het over zou gaan.


Maandagmorgen kreeg ik een mail dat ik hem voor de prijs waarover ik gemaild had af kon halen.  Manlief was op dat moment nog thuis, maar die moest uiterlijk half 2 vertrekken naar Schiphol.  Omdat hij het ossenoog ook wel erg mooi vond, wilde hij proberen om hem maandagmorgen nog op te halen.
Anders zou hij pas eind deze week opgehaald kunnen worden en zolang zou er niet gereserveerd worden.


Na wat heen en weer gemail over de maat werd er een afspraak gemaakt.  Omdat we maar 1 meter breed kwijt kunnen in de auto, wilde ik eerst zeker weten of het wel ging passen.  De verkoper mailde dat het ossenoog circa 90 x 120 cm was, dus dat kon met gemak in de auto.
Om kwart voor 12 stonden we in het centrum van Rotterdam, waar we hem op konden halen. Hij ging maar net in de auto, maar zink is vrij flexibel, dus het lukte gelukkig redelijk om hem in de auto te krijgen.


Eenmaal thuis had ik het idee dat hij groter was dan 90 x 120.   Tja, nu snap ik waarom hij bijna niet in de auto paste, hij is n.l. 120 breed bij 150, dat scheelt nogal wat ;)   Tijdens het brood eten is nog even snel het ossenoog opgehangen.  Hij is groter dan ik verwachtte, het past ook maar net, maar ik ben er erg blij mee.
Het was even een flinke race tegen de klok, maar het is het waard geweest.

Ik wil iedereen die vakantie heeft een fijne vakantie toewensen .  Vooral voor de mensen die in Nederland ( en Belgie, want daar zitten ook medeblogsters) blijven,  hoop ik dat het wat beter weer wordt, want hier wordt je niet echt vrolijk van.


Voor ons duurt het nog een paar weken voordat we vakantie hebben en we vertrekken naar een (hopelijk) warme bestemming, la dolce vita.


lieve groet, Martine